روانشناسی بالینی
در مراکز توانبخشی بیماران مزمن روان روانشناس بالینی وظیفه روان درمانی،آموزش روانی فرد بیمار،خانواده،آموزش مراقبت از خود، گروه درمانی و سایکودرام را به عهده دارد که عبارتند از:
گروه درمانی
گروه درمانی شکلی از روان درمان – اجتماعی است که بیماران در گروههای مرتب با هم ملاقات می کنند تا در مورد مشکلات خود صحبت کنند. گروه درمانی مانند روان درمانی انفرادی هدف دارد و یه افرادی کمک می کند که توانایی خود را درمقابله با مشکلات در زندگی بهبود بخشند. هدف گروه درمانی فراهم کردن یک محیط بی خطر و راحتی است که افراد در ان بتوانند مشکلات رفتاری و هیجانی خود را تجزیه و تحلیل کرده و حل کنند و با هدف بالابردن اعتماد به نفس تخلیه هیجانی، آموزش مهارتهای اجتماعی تشکیل می گردد. اعضا می تواندد شیوه برقرای ارتباط با دیگران را بررسی کنند و مهارتهای موثرتری بیاموزند.
این تکنیک بدین شکل صورت میگیرد که تعداد خاصی از بیماران به همراه یک روانشناس بالینی دور هم جمع می شوند که بهتر است یک مددکار اجتماعی هم آنجا حضور داشته باشد.حال موضوعی را روانشناس خودش با همکاری یکی از بیماران مطرح می کند و بعد راجع به آن بیماران باید صحبت کنند بدون اینکه از موضوع خارج مشوند و روانشناس بالینی باید با مهارت خوب شنیداری موارد را تجزیه و تحلیل کند و در صورت لزوم آن را هدایت کندو کنترل هیجان بیماران را باید برعهده بگیرد و مراقب هیجانات غیر قابل کنترل آنها باشد.فعالیتهایی که در گروه انجام می گیرد شامل نقاشی با موضوع آزاد، نقاشی با موضوع خشمهای خفته، جملات ناتمام – تداعی ها به منظور یادآوری خاطرات ناخودآگاه می باشد.
آموزش خانواده
آموزش خانواده به صورت هفتگی و با حضور متخصصین با هدف کاهش فشار روانی برخانواده و مراقبین و همچنین بهبود روابط بین فردی بیمار و اطرافیان و پیشگیری از عود مجدد بیماری و پیگیری درمانی می باشد.جلسات آموزش به خانواده براساس پرتکل مشخص و از پیش تعیین شده در 6 جلسه هفتگی و دو جلسه یادآوری برگزار می گردد.این جلسات فرصت مناسبی برای آشنایی خانواده ها با هم و به اشتراک گذاری تجربه های یکدیگر از بیماری می باشدارائه اطلاعات لازم جهت آشنایی خانواده با بیماری، نحوه برخورد اعضای خانواده با بیمار جهت ارتباط با خارج از خانه، برگزاری جلسات پرسش و پاسخ و معرفی کتاب های تازه در مورد بیماری از جمله عناوین مورد بحث در کلاس می باشد.