مددکار اجتماعی به عنوان یکی از اعضای تیم توانبخشی روانی نقش به سزایی در درمان و بازتوانی بیماران دارد.فعالیت مددکار اجتماعی در چارچوب اهداف تیمی در مرکز درمانی در 4 مرحله انجام می گیرد:
- ارزیابی:اولین گام در توانبخشی اجتماعی،ارزیابی فرد است که اطلاعات مورد نیاز آن در زمینه امکانات خانواده،پوشش بیمه ای،سطح آموزش،باورها و اعتقادات،میزان روابط با اعضای خانواده و اطرافیان،چگونگی برخورد شخص با استرس ها و فشارهای روانی،برداشت وی از ناتوانی و…را بدست می آورد.این اطلاعات از طریق مشاهده،مصاحبه و مطالعه انجام می گیرد.
- درمان: در توانبخشی اجتماعی علاوه بر اقدامات درمانی که روی فرد و خانواده انجام می پذیرد،نقش و جایگاه “گروه درمانی” نیز مورد تاکید فراوان است.گروه درمانی برای مددجویان وخانواده های آنان فرصتی فراهم میکند که با تجارب دیگران در رابطه با چگونگی برخورد با مشکلات و احساسات مشابه،آشنا شوند.هدایت و راهنمایی صحیح گروهی آنان را کمک می کند تا شیوه های مختلف رفع مشکلات را بیاموزند.
علاوه بر درمان گروهی،آموزش به خانواده نیز یکی از وظایف اصلی و بسیار مهم مددکار اجتماعی درمراکز روزانه است.نقش مددکار در آموزش به خانواده بسیار پررنگ و حائز اهمیت است زیرا رابط بین فرد و خانواده با اعضای تیم توانبخشی می باشد.آموزش ها مبتنی بر آموزش بیماری و انواع درمان ها،مهارت های ارتباطی،مهارت های حل مسئله برای مقابله با تعاملات مشکل آفرین می باشد
- آمادگی برای بازگشت به خانواده و جامعه: مددکار اجتماعی در این مرحله،ضمن آماده کردن بیمار برای بازگشت به خانواده و شروع زندگی به اعضای خانواده نیز آموزش می دهد که چگونه با بیمار برخورد نمایند.مبارزه با انگ با آموزش درست به خانواده،غلبه بر موانع اشتغال فرد،کمک به دوست یابی ورود ایشان به جامعه را تسهیل می نماید
- پیگیری:در این مرحله با استفاده از بازدید منزل نسبت به اطلاع از موقعیت بیمار و خانواده اش آگاهی بدست می آورد.علاوه بر این نسبت به حمایت معنوی و مادی از این بیماران و خانواده ی آنان اقدام می نمایدوزیرا بعضی از این بیماران قادر به انجام کار نیستند و منبع درآمدی نیز ندارند و می بایست تحت پوشش موسسات حمایتی قرار گیرند.حمایت مادی و معنوی مددکار از خانواده بیمار این امکان را به خانواده می دهد که در امر مراقبت از بیمار خود غفلت و سهل انگاری نکند.