در روز جمعه دوم آبانماه، در ادامه برنامههای انجمن حمایت از بیماران اسکییزوفرنیا مربوط به هفته سلامت روان، نشستی با عنوان «گفتگو، کلید سلامت روان» در کافه نشر چشمه کارگر برگزار شد. این برنامه با حضور خانم دکتر مریم رسولیان، روانپزشک و عضو هیئتعلمی دانشگاه علوم پزشکی ایران، و همچنین طیبه دهباشیزاده، مدیرعامل انجمن احبا، و دکتر مهسا حکاک، عضو هیئتمدیره انجمن، برگزار گردید. نشست یادشده با هدف ترویج فرهنگ گفتوگو در جامعه، افزایش آگاهی نسبت به اهمیت ارتباط انسانی در حفظ سلامت روان، و کاهش انگ پیرامون موضوعات روانی برگزار شد.
آغاز نشست با تأکید بر ضرورت گفتگو
در آغاز برنامه، دکتر مهسا حکاک خادم،از اعضای هیأت مدیره انجمن احبا، ضمن خوشآمدگویی به حاضران درباره گفتگو و اهمیت برگزاری چنین نشستهایی پرداخت.سپس خانم طیبه دهباشی زاده مدیرعامل و عضو هیئت مدیره انجمن احبا درباره نقش تاثیرگذار خانوادهها در شکلگیری انجمن احبا گفت و اهمیت این نشستها در آگاهی جامعه از سختیها و رنج خانوادههای دارای بیماراعصاب و روان است که باید بار مراقبت از بیمار را برروش بکشد و هم نگران اوضاع اقتصادی خود نیز باشد.
طیبه دهباشی در ادامه افزور افزود که انجمن در سالهای اخیر تلاش کرده با باورهای غلط در مورد بیماریهای روان به ویژه اسکیزوفرنیا مقابله کند و با رویکرد توانبخشی توانسته بخشی از این بیماران را توانمند کند وبه جامعه بازگرداند.
گفتگو اساس تمدن انسانی
در ادامه، مریم رسولیان سخنان خود را با اهمیت نقش بیماران و خانواده در نهادهایی مثل انجمن احبا آغاز کرد.به این نکته اشاره کردند که در رویکردهای نوین علمی به اهمیت حضور بیمار در پژوهشهای علمی تاکید میشود و در نگارش مقالات جدید علمی نیز هرقدر از تجربیات بیمار و خانواده آنها نیز استفاده شود بیشتر مورد استقبال قرار میگیرد.
در ادامه دکتر رسولیان به نقش بسزای گفتگو در شکل گیری تمدن بشر نیز پرداختند و اشاره کردند که اندیشمندان معتقدند تمدن از آنجایی آغاز شد که انسانها آموختند کلام را جایگزین خشونت رفتاری کنند و اینگونه گفتگو پایه تمدن انسانی شد. و تا امروز نیز همچنان جامعه بشری نیازمند گفتگو است تا بتواند این پایههای تمدن را حفظ کند.
دکتر رسولیان سپس با مشارکت دادن حاضرین تلاش کردن تا آنها در جلسه گفتگو مشارکت دهد و تمرین گفتگو کنند.در این تمرین دکتر رسولیان از مخاطبین خواستند که یک دقیقه به یکی از خاطراتی که تلخ و سخت بوده فکر کنند و ابعادی که از آن آزار دیدهاند را به صورت داوطلبانه مطرح کنند تا گفتگویی بین آنها شکل گیرد.در پایان یک دقیقه چندی از حاضرین با بازگو کردن تجربیات خود سعی کردند در این گفتگو مشترکت داشته باشند.
گفتگو کردن پایه علمی سلامت روان
مریم رسولیان در ادامه به این نکته اشاره کردند که برای این تمرین یک پایه علمی در نظر داشتند آن هم این است که ما یک زمانیهایی حسهایی را تجربه میکنیم مثل یک ترس مبهم یا یک اضطراب و استرس مبهم که دلیل آن را نمیدانیم و بهمین خاطر بسیار ناراحت و عصبی میشویم.عموما و به طور ناخودآگاه این منشا ترس و اضطراب را به یک عامل و یا فکر بیرونی نسبت میدهیم و تلاش میکنیم یک دلیل منطقی برای آن پیدا کنیم که این کار باعث آرمش روان میشود.
ایشان ادامه دادند که طبق تحیقیقات علمی انجام شده هیجانهای بیش ازاندازهای که انسانها تجربه میکنند همانند عشق و خشم،بخش تفکر منطقی مغز انسان را دچار اختلال میکنند.برای گفتگو ما نیاز به همدلی داریم و باید این ظرفیت آن را در خورد افزایش دهیم.و ایشان در ادامه به این نکته بشیار مهم اشاره کردن:
«گفتگو به معنای سلامت روان،یعنی ما ظرفیت روانی شنیدن حسهای منفی دیگران را داشته باشیم و بتوانیم پاسخ مناسب دهیم».
نتیجهگیری و جمعبندی
در بخش بعدی نشست حاضرین جلسه با طرح پرسش و پاسخ و مطرح کردن تجربیات خود در حوزه سلامت روان تلاش کردند از از سخنان و تجربیات دکتر رسولیان بهرهمند شوند.نکته مهم دیگری که مریم رسولیان در خلال این گفت و شنود بر آن تاکید داشتند آن بود که باید این مسئله را درنظر داشته باشیم که برای گفتگو کردن نیز باید فرد مناسبی را انتخاب کنیم و برای بیان کردن حسهای خود نباید به هرکسی اعتماد کنیم.
در پایان نشست،به پرسشهای مخاطبان آنلاین نیز پاسخ داده شد و براین نکته تأکید شد که گفتوگو نه تنها ابزاری برای انتقال احساسات، بلکه راهی برای ساختن جامعهای سالمتر وهمدلتراست.همچنین اشاره شد که گفتوگو میتواند دیوار میان ما و دیگران را فرو بریزد،اگر بیاموزیم که همدلانهتر با یکدیگر سخن بگویم.
نشست «گفتگو، کلید سلامت روان» با استقبال حاضران و تبادل نظر صمیمانه میان شرکتکنندگان به پایان رسید. برگزارکنندگان ابراز امیدواری کردند که این برنامه آغازی باشد برای مجموعهای از نشستها با محوریت سلامت روان،ارتباط مؤثر و گفتوگوی انسانی.